Το πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του Μαρκ Μέντοφ «Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην ιστορία του θεάτρου και του κινηματογράφου ανεβαίνει το φθινόπωρο στην Ελλάδα στο θέατρο Άλφα Ληναίος Φωτίου.
Η σκηνική διασκευή και σκηνοθεσία του έργου ανήκει στον Δημοσθένη Παπαδόπουλο, ο οποίος προσεγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία το έργο αυτό που θίγει την έννοια της διαφορετικότητας, της επικοινωνίας και της ανθρώπινης ανάγκης για σύνδεση.
Στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε την Ευσταθία Τσαπαρέλη και τον Πάρη Θωμόπουλο. Εκπροσωπούν δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους που αγωνίζονται να γεφυρώσουν τις κοινωνικές και προσωπικές τους αντιφάσεις. Η παραγωγή είναι του Τάσου Ιορδανίδη.
Διαβάστε περισσότερα για την παράσταση εδώ
«Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» είναι μια παράσταση υψηλής συναισθηματικής έντασης, που φωτίζει τις αλήθειες των ανθρώπινων σχέσεων με σπάνια ευαισθησία. Σκληρό και τρυφερό ταυτόχρονα, το έργο μας καλεί να επανεκτιμήσουμε την έννοια της αγάπης, της επικοινωνίας και της σύνδεσης πέρα από τα όρια που θέτουν οι προκαταλήψεις. Μέσα από την εξαιρετική σκηνοθεσία του Δημοσθένη Παπαδόπουλου και τις πρωταγωνιστικές ερμηνείες, η σιωπή αναδεικνύεται όχι ως αδυναμία, αλλά ως ειλικρινή μορφή επικοινωνίας”
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική : https://www.news247.gr/magazine/culture/sta-paidia-enos-katoterou-theou-oi-lexeis-ipoklinontai-sti-siopi/
Το κεντρικό ζήτημα που αναδείχθηκε από τη σκηνοθεσία του Δημοσθένη Παπαδόπουλου και την καθιστά επίκαιρη ήταν το ότι, παρά την αναμφισβήτητη πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, η ευρύτερη κοινή γνώμη εξακολουθεί να πιστεύει πως οι κωφάλαλοι οφείλουν να προσαρμοστούν στον κόσμο των ακουόντων. Οτι η δική μας υποχρέωση περιορίζεται στον προσηλυτισμό τους, που τις περισσότερες φορές καταλήγει στην επιβολή μιας πειθαναγκαστικής κοινωνικοποίησης. Οτι η ευθύνη μας ως κατόχων και των πέντε αισθήσεων εξαντλείται στη διδαχή τους – και εδώ συγκεκριμένα στη μύηση των προβληματικών παιδιών στον κυρίαρχο γλωσσικό κώδικα μέσω της ανάγνωσης των χειλέων.
Θέλουμε να τους κάνουμε να μιλήσουν, έστω και ελλειπτικά, αγνοώντας ότι ενδέχεται πολλοί απ’ αυτούς να προτιμούν τη νοήμονα σιωπή τους. Δεν υποπτευόμαστε καν ότι ίσως να απαιτείται η διάνοιξη μιας πρόσβασης στη δική τους πραγματικότητα και κωφεύουμε πεισματικά στο αίτημα νομιμοποίησης του κωφού αλλά εκκωφαντικά παρόντος αξιακού τους σύμπαντος. Ποιοι είναι λοιπόν οι κωφοί, εκείνοι ή εμείς; Αυτός είναι ο κεντρικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ολόκληρη η αξιοθέατη παράσταση και αυτό είναι το ερώτημα μπροστά στο οποίο καλούμαστε να στήσουμε το αυτί.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική: https://www.documentonews.gr/article/kritiki-theatrou-ta-paidia-enos-katoterou-theou
Μέσα από το έργο «Τα Παιδιά Ενός Κατώτερου Θεού» ανακύπτουν ζητήματα και θεματικές που απαιτούν από έναν σκηνοθέτη να επιδείξει ευαισθησία και προσοχή στον τρόπο διαχείρισής τους. Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος προσεγγίζει το έργο με ειλικρίνεια, σεβασμό, διακριτικότητα και ενσυναίσθηση, αποφεύγοντας την «παγίδα» του εύκολου συναισθηματισμού και δημιουργώντας τον απαραίτητο χώρο ώστε οι ήρωες να υπάρξουν στη σκηνή με τους δικούς τους όρους, διαχειριζόμενος τις λεπτές ισορροπίες με τρόπο που αναδεικνύει τις πολλαπλότητες και αποφεύγει τις απλοποιήσεις.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική:: https://www.monopoli.gr/2025/12/28/reviews/eidame-parastaseis/930716/theatis-ta-paidia-enos-katoterou-theou-sto-theatro-alfa-linaios-fotiou/
Σπάνια θεατρική εμπειρία είναι η παράσταση που ανεβάζει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος, με μια μικρή ομάδα υπερταλαντούχων ηθοποιών, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Άλφα Ληναίος Φωτίου. Κι όχι γιατί το υλικό του, το πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του Μαρκ Μέντοφ «Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» είναι σπουδαίο –που είναι– αλλά κυρίως γιατί το προσεγγίζει με την ποιητική εκείνη τρυφερότητα που λείπει τελευταία από τις ζωές μας, κι από τα θεατρικά μας πράγματα.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική: https://www.in2life.gr/article/2012838/ta-paidia-enos-katoteroy-theoy-einai-h-parastash-poy-tha-soy-zestanei-thn-psyhh
«Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού» στο Θέατρο Άλφα είναι γεμάτη ευαισθησία, και αλήθεια., μια παράσταση που συγκινεί και προβληματίζει, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει χιούμορ και θεατρική ένταση. Και σε ένα έργο που μιλά για την επικοινωνία, είναι όμορφο που η μεγαλύτερη επιτυχία της παράστασης είναι ότι καταφέρνει να ακουστεί, με τρόπο άμεσο, ουσιαστικό και ανθρώπινο.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική: https://www.mytheatro.gr/eidame-ta-paidia-enos-katoterou-theou-kritiki-tis-parastasis/
Μια παράσταση που δεν τελειώνει όταν πέσει η αυλαία. Συνεχίζει να χτυπά μέσα σου, σαν επίμονη μνήμη που δεν θέλει να σε αφήσει. Ένα έργο που αποδεικνύει πως το θέατρο, όταν συναντήσει αλήθεια και τόλμη, μπορεί ακόμα να συγκλονίζει.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική: https://athina984.gr/2025/11/21/eidame-quot-ta-paidia-enos-katoteroy-theoy-quot-se-skinothesia-dimostheni-papadopoyloy-sto-theatro-alfa-linaios-fotioy/